အခြောက်ခံခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တွင် အစိမ်းရောင်အုတ်များ အဘယ်ကြောင့် ကွဲအက်ရသနည်း။

အခြောက်ခံခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကွဲအက်ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းများမှာ နှစ်ဆဖြစ်သည်- တစ်ဖက်တွင် အပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆမျဉ်းကွေးများ ရုတ်ခြည်းနှင့် သိသိသာသာ အတက်အကျများသဖြင့် အခြောက်ခံမှုတွင် အခြောက်ခံမှုစနစ်တွင် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုများ ရှိနေပါသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ အရေးကြီးသောအချက်ကိုမဖြတ်သန်းမီ ခန္ဓာကိုယ်၏ခြောက်သွေ့မှုအရှိန်သည် မြန်ဆန်လွန်းသည်။

အခြောက်ခံကိရိယာ၏ အပူချိန်သည် ၎င်း၏ အစိုဓာတ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်စွမ်းကို ကိုယ်စားပြုသည့် ညွှန်ကိန်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိပါသည်။ အလယ်အလတ် အပူချိန် မြင့်မားလေ၊ ၎င်း၏ အစိုဓာတ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်စွမ်း အားကောင်းလေဖြစ်ပြီး အစိမ်းရောင် ကိုယ်ထည်၏ ရေဓာတ်ခန်းခြောက်မှု မြန်ဆန်လေဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် အပူချိန်မြင့်မားလွန်းပါက၊ ၎င်းသည် အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည်၏ မျက်နှာပြင်အစိုဓာတ်ကို လျင်မြန်စွာ အငွေ့ပျံစေမည်ဖြစ်ပြီး အတွင်းပိုင်းအစိုဓာတ် ရွှေ့ပြောင်းမှုနှုန်းသည် မျက်နှာပြင်ရေငွေ့ပျံနှုန်းထက် နည်းပါးနေချိန်တွင် ဖြစ်သည်။ အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည် မျက်နှာပြင်သည် ပိုကျုံ့သွားကာ အတွင်းပိုင်းကျုံ့နိုင်မှု သေးငယ်သွားကာ မျက်နှာပြင်အပေါ်တွင် အတွင်းပိုင်းဖိစီးမှုကို ဖြစ်စေသည်။ မျက်နှာပြင်ခွန်အားသည် ဤဖိစီးမှုတန်ဖိုးထက်နည်းသောအခါ၊ အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများပေါ်လာလိမ့်မည်။ အခြောက်ခံစဉ်အတွင်း အလယ်အလတ်အပူချိန် ရုတ်တရက်တက်လာပါက မျက်နှာပြင်ရေဓာတ်ခန်းခြောက်မှုအရှိန်သည် ယခုအချိန်တွင် သိသိသာသာတိုးလာကာ မျက်နှာပြင်သည် ကျုံ့မြန်လွန်းပြီး အတွင်းပိုင်းကျုံ့သွားမှုသည် မျက်နှာပြင်ကျုံ့မှုအရှိန်ကို လိုက်မမီနိုင်ပါ။ မျက်နှာပြင်အပေါ်တွင် ထုတ်ပေးသော အတွင်းစိတ်ဖိစီးမှုသည် မျက်နှာပြင်၏ ခိုင်ခံ့မှုထက် ကျော်လွန်ကာ အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည်တွင် အက်ကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အလတ်စား၏ စိုထိုင်းဆသည် အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည်၏ အခြောက်ခံမှုဖြစ်စဉ်အပေါ် သိသာထင်ရှားသော သက်ရောက်မှုရှိပါသည်။ စိုထိုင်းဆများလွန်းပါက အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည်၏ ရေဓာတ်ခန်းခြောက်မှုနှုန်းမှာ နှေးကွေးမည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းစွာမကိုင်တွယ်ပါက ငွေ့ရည်ဖွဲ့မှုဖြစ်ပေါ်နိုင်ပြီး အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည်ကို ပြန်လည်စိုစွတ်စေပါသည်။ အလတ်စား၏ စိုထိုင်းဆ အလွန်နည်းပါက၊ ၎င်း၏ ရေဓာတ်ခန်းခြောက်နိုင်မှုသည် အလွန်အားကောင်းပြီး အစိမ်းရောင် ကိုယ်ထည်၏ မျက်နှာပြင်ကို လျင်မြန်စွာ ခြောက်သွားစေနိုင်သည်။ မျက်နှာပြင်နှင့် အတွင်းပိုင်းကြား ကြီးမားသော ဖိစီးမှု ကွာခြားမှုသည် အစိမ်းရောင် ကိုယ်ထည်ကို ကွဲအက်စေပါသည်။ အခြောက်ခံစဉ်အတွင်း ကြားခံ၏ စိုထိုင်းဆသည် အလွန်နိမ့်သည် သို့မဟုတ် မြင့်မားလွန်းပါက၊ ပြန်လည်စိုစွတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကွဲအက်ခြင်းဖြစ်စဉ်များ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။

အရေးကြီးသောအချက်သည် အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည်၏ ခြောက်ကပ်မှုရပ်တန့်သွားသည့် အလွန်အရေးကြီးသော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အရေးပါသောအချက်မပြမီ၊ အခြောက်ခံခြင်းလုပ်ငန်းစဉ် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လာသည်နှင့်အမျှ အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည်သည် ထုထည်ကျုံ့သွားမှုကို ဆက်လက်ပြသနေမည်ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်တွင် အခြောက်မြန်လွန်းပါက အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည်သည် အက်ကြောင်းများပေါက်ရန် လွယ်ကူသည်။ အရေးကြီးသောအချက်ပြီးနောက်၊ အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည်သည် ကျုံ့ခြင်းရပ်တန့်သွားသောကြောင့် အခြောက်ခံနှုန်း အလွန်မြန်ပြီး အစိုဓာတ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်လျှင်ပင် အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည်၏ အစွန်းအထင်းများကို တိုးလာစေပြီး အတွင်းစိတ်ဖိစီးမှုကို မဖြစ်ပေါ်စေသည့်အတွက် အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည် အက်ကွဲခြင်းရှိမရှိအပေါ် သက်ရောက်မှုမရှိပါ။ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် အခြောက်ခံနှုန်း မြန်လွန်းသည်ဟု ဆိုသောအခါ၊ အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည် ကွဲအက်ခြင်းကို ဖြစ်စေသည့် အရေးကြီးသောအချက်မှာ မြန်လွန်းခြင်း မတိုင်မီ အခြောက်ခံနှုန်းကို ရည်ညွှန်းလေ့ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည်၏ အခြောက်ခံခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း၊ ကြားခံ၏ အပူချိန်နှင့် စိုထိုင်းဆနှင့် အရေးကြီးသောအချက်ကို ကောင်းစွာမထိန်းထားမီ အခြောက်ခံမှုအရှိန်သည် အလွန်အမင်း လျင်မြန်စွာ အခြောက်ခံမှုအရှိန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အစိမ်းရောင်ကိုယ်ထည် ကွဲအက်ခြင်းကို တားဆီးပေးနိုင်ပါသည်။

အခြောက်ခံခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း၊ အုတ်မျက်နှာပြင်မှ အစိုဓာတ်များ အငွေ့ပျံခြင်းသည် အခြောက်ခံသော မျက်နှာပြင်သို့ ထောင့်မှန်ကျသော အစိုဓာတ်ကို ဖန်တီးပေးကာ အတွင်းပိုင်းအစိုဓာတ်သည် အပြင်သို့ မလွှဲမရှောင်သာ ပျံ့နှံ့သွားစေသည်။ အုတ်အစိုဓာတ်၏ မျက်နှာပြင်ပျံ့နှံ့မှုနှင့် ရေငွေ့ပျံမှုသည် အတွင်းပိုင်းပျံ့နှံ့မှုအမြန်နှုန်းနှင့် ညီမျှသောအခါ၊ ဆိုလိုသည်မှာ အဆက်မပြတ်အခြောက်ခံသည့်အဆင့်တွင်၊ အခြောက်ခံမှုသည် အလွန်ပြင်းထန်သည်။ သို့ရာတွင် မျက်နှာပြင်အစိုဓာတ်သည် ပြင်းထန်စွာ အငွေ့ပျံသွားသောအခါ၊ အပြင်အလွှာသည် ကျုံ့သွားပြီး သွေးကြောမျှင်များ၏ အချင်းကို လျော့ကျစေပြီး အတွင်းပိုင်းပျံ့နှံ့မှုနှုန်းကို သိသိသာသာ လျော့ကျစေသည်။ ထို့အပြင် ဆံချည်မျှင်လမ်းကြောင်းများရှိ ရေပမာဏသည် မျက်နှာပြင်အပေါက်များအောက်တွင် ကျဆင်းသွားသောအခါတွင် အငွေ့ပျံမှုသည် အုတ်၏အတွင်းပိုင်းသို့ ကျဆင်းသွားကာ အတွင်းပိုင်းသည် အလွန်စိုစွတ်နေချိန်တွင် မျက်နှာပြင်သည် အလွန်ခြောက်သွေ့ကာ ခြောက်သွေ့မှုနှုန်း သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားသည်။

အုတ်၏အတွင်းပိုင်းပျံ့နှံ့မှုနှုန်းသည် ပြင်ပပျံ့နှံ့မှုနှုန်းထက်နိမ့်နေခြင်း၏ရလဒ်မှာ ပထမအချက်မှာ အုတ်၏အခြောက်ခံနှုန်းကို လျော့ကျစေခြင်းဖြစ်ပြီး ဒုတိယအနေဖြင့် အုတ်အတွင်းတွင် သိသာထင်ရှားသော အစိုဓာတ် gradient ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ စိုစွတ်သောအရောင်အဆင်းဖြစ်စဉ်သည် ပြင်းထန်သောအခါ၊ အဆက်မပြတ်အခြောက်ခံသည့်အဆင့်တွင်၊ အခြောက်ခံမျက်နှာပြင်အနီးရှိ အုတ်ခဲ၏အစိတ်အပိုင်းသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် ပိုမိုကျုံ့သွားကာ အခြောက်ခံမျက်နှာပြင်နှင့် ဝေးကွာသည့်အပိုင်းသည် လျော့နည်းသွားပါသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် အုတ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်ပုံပျက်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်ပါသည်။

ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမရှိသော အခြောက်ခံမှုအခြေအနေများအပြင်၊ ကွဲအက်ရခြင်းအကြောင်းရင်းသည် အုတ်ကိုယ်ထည်၏ ပလပ်စတစ်ဆန်မှုနှင့် အခြောက်ခံမှု အာရုံခံနိုင်စွမ်းတို့နှင့်လည်း များစွာသက်ဆိုင်ပါသည်။ ကုန်ကြမ်းတွင် အခြောက်ခံနိုင်စွမ်းမြင့်မားသောအခါ၊ ပုံမှန်အခန်းအပူချိန်တွင်ပင် ခြောက်သွေ့အက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။