តើអ្នកគួរពិចារណាលើអ្វីខ្លះ នៅពេលជ្រើសរើសម៉ាស៊ីនរៀបឥដ្ឋដោយស្វ័យប្រវត្តិ?
នៅពេលដែលរោងចក្រផលិតឥដ្ឋមានគម្រោងធ្វើស្វ័យប្រវត្តិកម្មលើខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មរបស់ខ្លួន ការយកចិត្តទុកដាក់តែងតែផ្តោតទៅលើ ម៉ាស៊ីនច្របាច់ឥដ្ឋ (brick extruder) ម៉ាស៊ីនកាត់ឥដ្ឋ ម៉ាស៊ីនសម្ងួត ឬឡដុត។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ឧបករណ៍ដែលស្ថិតនៅចន្លោះដំណាក់កាលបង្កើតរូបរាងឥដ្ឋ និងការសម្ងួតក៏មានសារៈសំខាន់ដូចគ្នាដែរ។
ឥដ្ឋឆៅដែលទើបនឹងកាត់រួច ចាំបាច់ត្រូវតែមានការផ្ទេរ និងរៀបចំឱ្យមានរបៀបរៀបរយ មុនពេលឈានចូលដល់ដំណាក់កាលផលិតកម្មបន្ទាប់។ ប្រសិនបើដំណើរការនេះពឹងផ្អែកខ្លាំងលើកម្លាំងពលកម្មមនុស្ស នោះភាពស៊ីសង្វាក់គ្នានៃការផលិត និងប្រសិទ្ធភាពការងារនឹងក្លាយជារឿងពិបាកក្នុងការរក្សា នៅពេលដែលទិន្នផលកើនឡើង។
នេះគឺជាមូលហេតុដែលរោងចក្រផលិតឥដ្ឋសម័យទំនើបជាច្រើនពិចារណាលើ ម៉ាស៊ីនរៀបឥដ្ឋស្វ័យប្រវត្តិ ឬប្រព័ន្ធរៀបឥដ្ឋដោយប្រើមនុស្សយន្ត (Robotic stacking system)។
ប៉ុន្តែតើអ្នកផលិតឥដ្ឋគួរជ្រើសរើសប្រព័ន្ធមួយណាឱ្យត្រឹមត្រូវ?
ចម្លើយគឺអាស្រ័យលើកត្តាជាច្រើនលើសពីម៉ូដែលមនុស្សយន្ត ឬសមត្ថភាពលើករបស់វា។
១. ចាប់ផ្តើមពីប្រភេទឥដ្ឋរបស់អ្នក
សំណួរទីមួយគួរតែជា៖
តើឥដ្ឋប្រភេទណាដែលមនុស្សយន្តនឹងត្រូវដោះស្រាយ?
ផលិតផលនីមួយៗមានទំហំ ទម្ងន់ រូបរាង និងកម្លាំងនៃឥដ្ឋឆៅខុសៗគ្នា។
ឧទាហរណ៍ ខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មមួយអាចផលិត៖
- -ឥដ្ឋដីឥដ្ឋស្តង់ដារ
- -ឥដ្ឋតាន់
- -ឥដ្ឋប្រហោង
- -ឥដ្ឋមានរន្ធ
- -ឥដ្ឋប្លុកសំណង់
ផលិតផលនីមួយៗអាចទាមទារវិធីសាស្ត្រចាប់ និងការរៀបចំជង់ខុសៗគ្នា។
ឯកសារយោងឧបករណ៍ឧស្សាហកម្មបានកំណត់ថា ទំហំឥដ្ឋ កម្លាំងឥដ្ឋឆៅ លំនាំនៃការរៀបជង់ ទម្ងន់ផ្ទុករបស់មនុស្សយន្ត និងជួរការងារ គឺជាប៉ារ៉ាម៉ែត្រជ្រើសរើសដ៏សំខាន់។
ដូច្នេះ អ្នកផលិតគួរតែផ្តល់លក្ខណៈបច្ចេកទេសឥដ្ឋឱ្យបានពេញលេញ មុនពេលជ្រើសរើសមនុស្សយន្ត។
២. ពិចារណាលើសមត្ថភាពផលិតកម្មដែលត្រូវការ
សំណួរទីពីរដ៏សំខាន់គឺ៖
តើឥដ្ឋប៉ុន្មានដុំដែលត្រូវរៀបជង់ក្នុងមួយម៉ោង?
សមត្ថភាពរបស់មនុស្សយន្តមិនត្រូវបានកំណត់ដោយតួលេខតែមួយនោះទេ។
វាអាចអាស្រ័យលើ៖
-
-ចំនួនឥដ្ឋដែលដោះស្រាយក្នុងមួយជុំ
-
-ចម្ងាយផ្លាស់ទីរបស់មនុស្សយន្ត
-
-ពេលវេលាក្នុងមួយជុំ (Cycle time)
-
-ការរៀបចំឥដ្ឋ
-
-ចំនួនមនុស្សយន្ត
-
-ល្បឿនខ្សែក្រវាត់ដឹកជញ្ជូន
-
-កម្ពស់ជង់ដែលត្រូវការ
ប្រព័ន្ធរៀបឥដ្ឋស្វ័យប្រវត្តិមួយចំនួនដែលមានលក់នៅលើទីផ្សារផ្សាយពាណិជ្ជកម្មថាមានទិន្នផលចាប់ពីប្រហែល ១៥,០០០ ដល់ជាង ៣០,០០០ ដុំក្នុងមួយម៉ោង ប៉ុន្តែតួលេខទាំងនេះគឺជាតម្លៃយោងជាក់លាក់សម្រាប់ប្រព័ន្ធនីមួយៗ មិនមែនជាសមត្ថភាពសកលរបស់មនុស្សយន្តនោះទេ។
សម្រាប់គម្រោងជាក់ស្តែង សមត្ថភាពគួរតែត្រូវបានគណនាទៅតាមខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មទាំងមូល។
៣. ហេតុអ្វីបានជាឧបករណ៍ចាប់ (Gripper) របស់មនុស្សយន្តមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងម្ល៉េះ?
ឧបករណ៍ចាប់របស់មនុស្សយន្តគឺជាសមាសធាតុដ៏សំខាន់បំផុតមួយនៃប្រព័ន្ធរៀបឥដ្ឋ។
មនុស្សយន្តអាចមានភាពត្រឹមត្រូវក្នុងការផ្លាស់ទីល្អឥតខ្ចោះ ប៉ុន្តែប្រសិនបើឧបករណ៍ចាប់មិនអាចដោះស្រាយឥដ្ឋឆៅដោយសុវត្ថិភាពទេ នោះដំណើរការរៀបជង់ទាំងមូលអាចនឹងមិនស្ថិតស្ថេរ។
ឧបករណ៍ចាប់គួរតែត្រូវគ្នានឹង៖
- -ទំហំឥដ្ឋ
- -ទម្ងន់ឥដ្ឋ
- -ស្ថានភាពផ្ទៃឥដ្ឋ
- -កម្លាំងឥដ្ឋឆៅ
- -ចំនួនឥដ្ឋក្នុងមួយដងនៃការចាប់
- -លំនាំរៀបជង់ដែលត្រូវការ
សម្រាប់ឥដ្ឋឆៅដែលងាយបែក ការចាប់ដោយមានការគ្រប់គ្រងគឺមានសារៈសំខាន់ជាពិសេស។
៤. ពិនិត្យមើលលំនាំនៃការរៀបជង់
សំណួរទូទៅមួយទៀតគឺ៖
តើលំនាំរៀបជង់បែបណាដែលរោងចក្រឥដ្ឋត្រូវការ?
ឥដ្ឋប្រហែលជាត្រូវរៀបចំក្នុងទិសដៅ ឬលំនាំផ្សេងៗគ្នា អាស្រ័យលើម៉ាស៊ីនសម្ងួត រទេះឡដុត ការរចនាឡដុត និងតម្រូវការខ្យល់ចេញចូល។
ប្រព័ន្ធស្វ័យប្រវត្តិមួយចំនួនប្រើការផ្លាស់ទីដែលបានកំណត់កម្មវិធី និងការផ្លាស់ប្តូរទិសដៅដើម្បីបង្កើតលំនាំរៀបជង់ជាស្រទាប់ៗ។
ដូច្នេះ មនុស្សយន្តគួរតែត្រូវបានវាយតម្លៃរួមគ្នាជាមួយនឹងប្លង់រៀបជង់ចុងក្រោយ មិនមែនវាយតម្លៃដោយឡែកពីគ្នានោះទេ។
៥. តើភាពត្រឹមត្រូវនៃទីតាំងរបស់មនុស្សយន្តមានសារៈសំខាន់ដែរឬទេ?
បាទ/ចាស។
មនុស្សយន្តរៀបឥដ្ឋផ្លាស់ទីទៅមកម្តងហើយម្តងទៀតរវាងទីតាំងចាប់ និងទីតាំងរៀបជង់។
ប្រសិនបើការកំណត់ទីតាំងមិនស៊ីសង្វាក់គ្នា ជង់ឥដ្ឋដែលបានរៀបអាចនឹងមិនស្មើគ្នា។
នេះអាចប៉ះពាល់ដល់៖
- -ស្ថិរភាពនៃជង់
- -លំហូរខ្យល់
- -ការផ្ទុកក្នុងម៉ាស៊ីនសម្ងួត
- -ការប្រើប្រាស់រទេះឡដុត
- -ភាពស៊ីសង្វាក់គ្នានៃការផលិត
ផលិតផលដែលបង្ហាញក្នុងរូបភាពដែលអ្នកបានផ្តល់ឱ្យ ប្រើម៉ូទ័រ Servo និងឧបករណ៍កាត់បន្ថយល្បឿន RV ជាសមាសធាតុសំខាន់នៃប្រព័ន្ធផ្លាស់ទីរបស់មនុស្សយន្ត។
សមាសធាតុទាំងនេះមានគោលបំណងគាំទ្រដល់ការផ្លាស់ទីរបស់មនុស្សយន្តដែលបានគ្រប់គ្រង និងអាចធ្វើម្តងទៀតបាន។
៦. ប្លង់រោងចក្រក៏មានសារៈសំខាន់ដែរ
មនុស្សយន្តដែលដំណើរការបានល្អក្នុងរោងចក្រមួយ អាចត្រូវការការកំណត់រចនាសម្ព័ន្ធខុសគ្នានៅក្នុងរោងចក្រមួយទៀត។
ហេតុអ្វី?
ដោយសាររោងចក្រឥដ្ឋអាចមាន៖
- -ទិសដៅខ្សែក្រវាត់ដឹកជញ្ជូនខុសគ្នា
- -ទីតាំងម៉ាស៊ីនសម្ងួតខុសគ្នា
- -ការរៀបចំរទេះឡដុតខុសគ្នា
- -ទំហំអគារខុសគ្នា
- -ប្លង់ខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មខុសគ្នា
- -ទំហំដំឡើងដែលមាន
ដោយសារហេតុផលនេះ ការកំណត់ទីតាំងមនុស្សយន្តឱ្យមានភាពបត់បែនគឺជាការពិចារណាដ៏សំខាន់។
មនុស្សយន្តគួរតែត្រូវបានរចនាឡើងជុំវិញលំហូរនៃសម្ភារៈជាក់ស្តែង មិនមែនគ្រាន់តែដំឡើងនៅកន្លែងណាដែលមានកន្លែងទំនេរនោះទេ។
៧. តើមនុស្សយន្តមួយអាចដោះស្រាយផលិតផលឥដ្ឋផ្សេងៗគ្នាបានដែរឬទេ?
នេះអាស្រ័យលើការរចនាប្រព័ន្ធ។
ប្រព័ន្ធរៀបឥដ្ឋដោយមនុស្សយន្តដែលបានកំណត់រចនាសម្ព័ន្ធត្រឹមត្រូវ អាចគាំទ្រផលិតផលផ្សេងៗគ្នា តាមរយៈការផ្លាស់ប្តូរឧបករណ៍ចាប់ កម្មវិធីរៀបជង់ និងប៉ារ៉ាម៉ែត្រប្រតិបត្តិការ។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកផលិតមិនគួរគិតថាការកំណត់រចនាសម្ព័ន្ធតែមួយអាចដោះស្រាយឥដ្ឋគ្រប់ប្រភេទដោយស្វ័យប្រវត្តិនោះទេ។
មុនពេលទិញ សូមបញ្ជាក់៖
ទំហំឥដ្ឋ + ទម្ងន់ + កម្លាំង + ឧបករណ៍ចាប់ + លំនាំរៀបជង់ + ទម្ងន់ផ្ទុករបស់មនុស្សយន្ត + ល្បឿនផលិតកម្ម។
ការរួមបញ្ចូលគ្នានេះកំណត់ថាតើប្រព័ន្ធនេះសមស្របឬអត់។
៨. ការរៀបជង់ដោយស្វ័យប្រវត្តិ ទល់នឹង ការរៀបជង់ដោយដៃ
ភាពខុសគ្នាសំខាន់គឺភាពស៊ីសង្វាក់គ្នានៃដំណើរការ។
ការរៀបជង់ដោយដៃ
ការរៀបជង់ដោយដៃពឹងផ្អែកខ្លាំងលើកម្មករក្នុងការផ្លាស់ទី និងដាក់ឥដ្ឋឆៅ។
បញ្ហាប្រឈមដែលអាចកើតមានរួមមាន៖
- -ការងាររាងកាយដដែលៗ
- -ការកំណត់ទីតាំងមិនទៀងទាត់
- -ភាពអាចរកបាននៃកម្លាំងពលកម្ម
- -ការលំបាកក្នុងការរក្សាផលិតកម្មឱ្យស៊ីសង្វាក់គ្នានៅពេលទិន្នផលកើនឡើង
ការរៀបជង់ដោយស្វ័យប្រវត្តិ
ម៉ាស៊ីនរៀបឥដ្ឋស្វ័យប្រវត្តិអនុវត្តការផ្លាស់ទីដែលបានកំណត់កម្មវិធី។
អត្ថប្រយោជន៍ដែលអាចកើតមានរួមមាន៖
- -ការកំណត់ទីតាំងស៊ីសង្វាក់គ្នា
- -កាត់បន្ថយការដោះស្រាយដោយដៃដដែលៗ
- -ងាយស្រួលក្នុងការរួមបញ្ចូលជាមួយខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មស្វ័យប្រវត្តិ
- -ការរៀបជង់មានស្តង់ដារជាងមុន
- -ការសម្របសម្រួលកាន់តែប្រសើររវាងដំណាក់កាលផលិតកម្ម
អត្ថប្រយោជន៍ពិតប្រាកដអាស្រ័យលើការរចនាផលិតកម្ម និងកម្រិតស្វ័យប្រវត្តិកម្មរបស់រោងចក្រ។
៩. ហេតុអ្វីបានជាស្វ័យប្រវត្តិកម្មកាន់តែមានសារៈសំខាន់នៅក្នុងរោងចក្រឥដ្ឋ?
ការផលិតឥដ្ឋសម័យទំនើបកាន់តែពាក់ព័ន្ធនឹងឧបករណ៍ដែលតភ្ជាប់គ្នាទៅវិញទៅមក មិនមែនជាម៉ាស៊ីនដាច់ដោយឡែកពីគ្នានោះទេ។
ដំណើរការស្វ័យប្រវត្តិធម្មតាអាចរួមមាន៖
ការរៀបចំវត្ថុធាតុដើម → ការច្របាច់ (Extrusion) → ការកាត់ → ការដាក់ជាក្រុម → ការរៀបជង់ដោយមនុស្សយន្ត → ការសម្ងួត → ការដុត → ការវេចខ្ចប់
កាន់តែសម្របសម្រួលដំណាក់កាលទាំងនេះបានល្អ ការដោះស្រាយសម្ភារៈដោយស្វ័យប្រវត្តិកាន់តែមានសារៈសំខាន់។
មនុស្សយន្តរៀបជង់ស្វ័យប្រវត្តិអាចដើរតួជាចំណុចតភ្ជាប់រវាងផ្នែកបង្កើតរូបរាង និងផ្នែកសម្ងួត ឬផ្នែកដុត។